«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (اِخ) ابن المعزبن بادیس الصنهاجی (422-501 ه . ق)، از ملوک دولت صنهاجیه است وی از جانب پدر به ولایت مهدیه رسید (445 ه . ق) و سپس در سال 454 ه . ق. بعد از وفات پدر پادشاه شد و در دوران سلطنت با جنگها و اختلالهای فراوانی روبرو گردید و شهرهای سوسه و صفاقس و تونس را دوباره بدست آورد و مردی رشید و با کفایت بود. علما و دانشمندان را گرامی می داشت و عنایتی خاص به ادب داشت، و نیکو شعر می سرود. رجوع به الاعلام زرکلی ص166 و قاموس الاعلام ترکی و کامل ابن اثیر ج10 ص189 و اخبار مصر و القاهره ج1 ص257 و حبیب السیر چ خیام ج2 ص575 شود.