تنار

«لغت نامه دهخدا»

[تِ] (اِخ)(1) نام باستانی ماتاپان(2)، دماغه و غاری است در لاکونی(3) که در منتهی الیه پلوپونز(4) قرار دارد. (از لاروس): اهالی کرسیر... شصت کشتی جنگی تهیه کردند که به آبهای یونان بفرستند ولی از ترس شاه ایران (خشایارشا) بعد به فرمانده کشتی ها دستور دادند که پس از رسیدن به سواحل پلوپونز(5)در محل پیلوس و تنار منتظر وقایع شوند. (ایران باستان ج1 ص767). رجوع به همین کتاب ج2 ص1882 و 1883 و ج3 ص1976 شود.
(1) - tenare.
(2) - Matapan.
(3) - Laconie.
(4) - Pelophonnese.
(5) - Peloponnese.