تنبور

«لغت نامه دهخدا»

[تَمْ] (اِ) سازی است مشهور و معرب آن طنبور باشد. (برهان). سازی است مشهور که نوازند و تنبوره نیز گویند و طنبور معرب آن است. (انجمن آرا) (آنندراج). رجوع به طنبور شود.
|| مأخوذ از فرانسه،(1) سازی شبیه طبل کوچک که با دو چوب باریک نواخته می شود.
(1) - tamlour.