تنتوره

«لغت نامه دهخدا»

[تُ رِ] (اِخ)(1) نقاش هنرمند ایتالیا که در سال 1518م. در ونیز متولد شد و در سال 1594م. در گذشت. وی آثار تاریخی مذهبی فراوان و بیشماری دارد که مهمترین آنها در قصر دوژ(2) ونیز مضبوط است.
(1) - tintoret (Jacopo Robusti).
(2) - doges.