«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) محکم گردانیدن. (تاج المصادر بیهقی). محکم رای گردانیدن. (زوزنی). آزمودن و استوار خرد گردانیدن و عبارت الاساس: نجذته التجارب احکمته. و مثله قوله: و نجذنی مداوره الشئون. (از اقرب الموارد). و رجوع به تنجید شود.