«لغت نامه دهخدا»
[تَ خوا / خا گِ رِ تَ](مص مرکب) کون گرفتن. (غیاث اللغات). و این باصطلاح لوطیان کنایه از اغلام کردن بود. (بهار عجم) (آنندراج).
