تنزیز

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) پاک کردن کسی را از چیزی: نززه عن کذا تنزیزاً؛ پاک کرد او را از آن. (منتهی الارب) (از آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || پروردن آهوماده بچهء خود را: نززت الظبیه؛ پرورد بچهء خود را آهوماده. (منتهی الارب) (از آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر