تنس

«لغت نامه دهخدا»

[تِ نِ] (اِخ)(1) بانی شهر تنه دس (جزیره ای در سه فرسنگ ونیمی تنگهء داردانل). رجوع به تمدن قدیم فوستل دو کولانژ ص472 شود.
(1) - Tenes.