«لغت نامه دهخدا»
[تَ شِ ءَ] (ع مص) بپروردن و ببالاییدن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی) (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی). پروردن و زنده کردن و گولانیدن. (منتهی الارب) (آنندراج). پروردن. (اقرب الموارد): نُشِّی ءَ (مجهو) تنشئهً؛ آفرید و زیست و گوالید و جوان گشت. و قرأ الکوفیون او من ینشأ (بفتح شین). (ناظم الاطباء).