تنشق

«لغت نامه دهخدا»

[تَ نَشْ شُ] (ع مص) دم از بینی کشیدن و بوئیدن. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || ریختن آب در بینی. (از اقرب الموارد). رجوع به استنشاق شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر