«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) ناشتا شکستن کسی را. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال: نَشِّلْ ضیفک (به صیغهء امر)؛ ای سلفه؛ ناشتاشکن بخوران مهمان خود را. (ناظم الاطباء).