تنطور

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (از فرانسوی، اِ)(1) تنتور. رجوع به تنتور در همین لغت نامه و کتاب کارآموزی داروسازی صص248-250 و درمان شناسی ج1 شود.
(1) - Teinture.