«لغت نامه دهخدا»
[تَ نَقْ قُ] (ع مص) بازکاویدن از چیزی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || نفرین کردن بر اهل و مال، یقول: اراحنی الله منکم و ذهب الله بمالکم. (از اقرب الموارد).