تنک جام

«لغت نامه دهخدا»

[تَ نُ / تُ نُ] (ص مرکب)تنک شراب. آنکه به اندک شراب خوردن بدمست شود و مل تنک و می تنک و تنک می مرادف این است. (آنندراج).
- تنک جامی:باخبر باش که چون آینه در عالم آب
زود بی پرده نگردی ز تنک جامی ها.
تأثیر (از آنندراج).
رجوع به تنک و تنک شراب شود.