«لغت نامه دهخدا»
[تَ دِ کَ دَ] (مص مرکب) راه ورود بجایی را دشوار کردن. و در بیت زیر کنایه از مانع خواب شدن است : سکندر ز چین رای خرخیز کرد در خواب را تنگ دهلیز کرد.نظامی. رجوع به تنگ دهلیز و تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.