«لغت نامه دهخدا»
[تَ فُ بُ دَ] (مص مرکب) پوشیدن و ناپدید کردن. (شرفنامهء منیری) : فتاده ام به گروهی که در ثناشان نیست مساق لفظ رکیک و جمال معنی تنگ بقول نیک چو من نامشان برآرم زود به فعل بد سخنم را فروبرند به تنگ. ظهیر (از شرفنامهء منیری). رجوع به تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.