«لغت نامه دهخدا»
[تَ کَ / کِ دَ] (مص مرکب) عسرت کشیدن. سختی کشیدن : چه فارغند ز بیم فشار تنگی قبر کسان که تنگی مسکن کشیده اند امروز. صائب (از آنندراج). رجوع به تنگی شود.
