«لغت نامه دهخدا»
[تَ مُ دَ / دِ] (ن مف مرکب)مرده تن. بی جان. بی روح : سوزنده و تن مرده تر از شمع به مجلس لرزنده و نالنده تر از تیر به پرتاب.خاقانی. رجوع به تن شود.
