«لغت نامه دهخدا»
[تَنْ نو ری ی] (ع ص نسبی) تنار. تنورگر. (منتهی الارب). تنورگر و نان پز. (ناظم الاطباء). منسوب است به تنور که افادهء آشنا به صنعت آن و تجارت و کسب با آن را می کند. (از سمعانی).