«لغت نامه دهخدا»
[تَنْ نو] (ع اِ) روزگردک. خوردن ثمر آن با سپندان و آب، کشندهء اقسام کرمهاست و ضماد برگ آن با سرکه، ثآلیل را قلع کند. (منتهی الارب). روزگردک که درختی است در عربستان و خوردن ثمر آن قاتل دیدان و دافع آنهاست. (ناظم الاطباء). درختی است. واحد آن تنومه. (از اقرب الموارد).