تنیئه

«لغت نامه دهخدا»

[تَنْ یِ ءَ] (ع مص) استوار نکردن کار را: نیأ الامر تنیئهً. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر