تنیک

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (فرانسوی، ص)(1) تانیک. موصوف آن کلمهء اسید است، به اصطلاح کیمیا مادهء قابضی را گویند که با بَزها (بازها) مرکب شده تولید تنات کند، و آن را تنن نیز گویند. (ناظم الاطباء). (1) - Tannique.