«لغت نامه دهخدا»
[تَ ضُ نُ / نِ / نَ دَ](مص مرکب) تواضع کردن. فروتنی نمودن :طاهر نزدیک وی [حضرت رضا] آمد سخت پوشیده و خدمت کرد و بسیار تواضع نمود. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص136). با مردم بر سبیل تواضع نمودن و خدمت کردن نیکو رفتی. (تاریخ بیهقی ایضاً ص592). عذری خواهید و تواضعی نمائید تا خداوند سلطان را بر آن دارم که تقرب شما قبول کند. (تاریخ بیهقی ایضاً ص592). رجوع به تواضع و تواضع کردن و دیگر ترکیبهای آن شود.