«لغت نامه دهخدا»
[تَ / تُو بَ] (از ع، اِمص) توبه. توبه :بر او باید پیوست... آنگاه... انابت مفید نباشد، نه راه بازگشتن مهیا... و نه طریق توبت آسان. (کلیله و دمنه). عهدهای شکسته را چه طریق چاره هم توبتست و شعابی.سعدی. رجوع به توبه شود.