«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) فرورفتن انگشت در چیزی آماسیده و تر، یقال: تاجت اصبعی فیه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || افسر پوشیدن. (از اقرب الموارد). رجوع به تاج و تتویج شود.
