«لغت نامه دهخدا»
[تَ / تُو] (نف مرکب)اقرارکننده به یگانگی خدای تعالی. گویندهء کلمهء لااله الاالله : توحیدگوی او نه بنی آدم است و بس هر بلبلی که زمزمه بر شاخسار کرد.سعدی. رجوع به توحید شود.