«لغت نامه دهخدا»
[تَ یَ] (ع مص) متوجه کردن کسی را در کاری. || جستن خشنودی(1) کسی را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). (1) - در متن: خوشنودی.
