«لغت نامه دهخدا»
[تَ وَسْ سُ] (ع مص) فراخی کردن. (تاج المصادر بیهقی) (دهار) (غیاث اللغات) (آنندراج). خلاف تضیق در امر و مکان. (از اقرب الموارد). فراخی نمودن. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). || فراخ نشستن در مجلس. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || تفسح و افزونی دادن در نفقه. (از اقرب الموارد). || فراخ بودن. (غیاث اللغات) (آنندراج). || به مجاز تکلم کردن. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). || فراخی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).