«لغت نامه دهخدا»
[تَ وَ / وِ] (اِمص، اِ) تبش و تابش و حرارت و گرمی. (ناظم الاطباء). تبش. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا): التمشی؛ رفتن توش شراب و آنچه بدان ماند در اندامها. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی از یادداشت ایضاً): صقره؛ توش آفتاب و سختی آن. (ربنجنی از یادداشت ایضاً).