«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) درد کردن اندامها. (زوزنی). رنجور و دردناک کردن تب، کسی را. || شکستن اندامها و سست شدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (از اقرب الموارد). || سست و کسل شدن. (از اقرب الموارد). || (اِ) گرانی و سستی و کاهلی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). شکستگی اندام. (ناظم الاطباء): لاتوصیم فی الدین؛ ای لاتفتروا فی اقامه الحدود و لاتحابوا فیها. (از اقرب الموارد).