توفیه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) در بیت زیر از سنائی به معنی تَوفیَه آمده است :
آن ز توفیه و صیانت ملک را خیرات بخش
وآن ز توجیه و دیانت شرع را اندیشه خوار.
سنائی.
رجوع به توفیه شود.