«لغت نامه دهخدا»
[تَ وَقْ قی جُ تَ] (مص مرکب) دوری جستن. اجتناب کردن. حذر کردن : و از غائلهء فتن به خشوع و خضوع توقی جست. (جهانگشای جوینی).