توک

«لغت نامه دهخدا»

[تَ وَکْ کُ لَنْ] (ع ق) بطور توکل و متوکلانه. (ناظم الاطباء).
- توک علی الله؛ در حال توکل بر خدا. رجوع به توکل شود.