«لغت نامه دهخدا»
[دَ] (مص) از: «تول» + «یدن» پسوند مصدری. (حاشیهء برهان چ معین). رمیدن و دور شدن و به یک سو رفتن. (برهان) (از ناظم الاطباء). رمیدن. (غیاث اللغات) (آنندراج) : سخت می تولی ز تربیعات آن وز وبال و کینه و آفات آن.مولوی. رجوع به تول و فاتولیدن شود.