«لغت نامه دهخدا»
[تَهْ چِ] (اِ مرکب) آن قسمت از دسته چک که پس از جدا کردن چک باقی ماند و شمارهء چک صادرشده و مبلغ و تاریخ صدور آن و جز اینها را مضبوط میدارد. بنجاق. بن چک. رجوع به چک شود.