ته دار

«لغت نامه دهخدا»

[تَهْ] (نف مرکب) پایه دار، مانند جام و جز آن. || کم عمق. (ناظم الاطباء). رجوع به ته و ترکیبهای آن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر