تهسهس

«لغت نامه دهخدا»

[تَ هَ هُ] (ع مص) به معنی هسهسه است. (منتهی الارب). آواز کردن زره و پیرایه. || آواز حرکت پای و جز آن به شب. (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || آواز خفی حرکت هر چیزی. (آنندراج) (ناظم الاطباء). || پیوسته روان شدن آب و رفتن به شب. (آنندراج). بانگ پیوسته روان بودن آب. (ناظم الاطباء).