تهکک

«لغت نامه دهخدا»

[تَ هَکْ کُ] (ع مص) فروهشته شدن بندهای زن. || کلان گردیدن پستان زن چون به زادن نزدیک گردد. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر