تهمت آلود

«لغت نامه دهخدا»

[تُ مَ] (ن مف مرکب)تهمت زده. تهمت کش. تهمتی، قریب به معنی هم. (آنندراج). بدنام و منسوب به گناه و عیب و بدگمان. (ناظم الاطباء) :
نیستم یکدم جدا از تو عبث
تهمت آلود جدائی گشته ام.
منیر (از آنندراج).
رجوع به تهمت آلوده شود.