تهمه

«لغت نامه دهخدا»

[تُ هَ مَ / تُ مَ] (ع اِ) (از «وه م») بدگمانی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). اسم است از اتهام. ج، تهمات و تهم. (از اقرب الموارد). رجوع به تهمت شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر