«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) تهوید. (منتهی الارب) (آنندراج). رجوع به تهوید شود. || آهستگی کردن در سیر و در سخن. || نرم رفتن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). رجوع به تهوید شود.