تهی شکمی

«لغت نامه دهخدا»

[تَ / تِ / تُ شِ کَ](حامص مرکب) کاواکی معده. گرسنگی. نداری :
وامداری نه کز تهی شکمی
دز روئین بود ز بی درمی.نظامی.
رجوع به تهی و دیگر ترکیبهای آن شود.