«لغت نامه دهخدا»
(اِخ)(1) یا کوههای آسمانی(2). سلسله جبالی است که در آسیای مرکزی (چین و اتحاد جماهیر شوروی) قرار دارد و بلندترین نقطهء آن خان تنگری است که 6995 گز و قلهء پوبیدا 7439 گز ارتفاع دارد. (از لاروس). رجوع به قاموس الاعلام ترکی و فرهنگ فارسی معین شود. (1) - Tian-chan. (2) - Monts celestes.