تیت رس تس

«لغت نامه دهخدا»

[رُ تِ] (اِخ) یا تی تروست(1) پسر خشایارشا و سردار سپاه ایران در جنگ آتن با ایران بود که در این جنگ نیروی دریائی ایران از سپاهیان یونانیان شکست خورد. رجوع به تاریخ ایران باستان ج 2 ص 926 و 952 و 1105 و 1110 و 1132 و 1142 شود.
(1) - Tithraustes.