تیرخدای

«لغت نامه دهخدا»

[خُ] (اِخ) قلعهء تیرخدای، این قلعه به خیره است و قلعه ای است سخت عظیم بر کوهی بغایت بلندی و از بهر آن این را تیرخدای خوانند، و بر آن جنگ نیست و هوای آن سردسیر است و آب از مصنع هاست. (فارسنامهء ابن البلخی ص159). رجوع به نزهه القلوب ج 3 ص116 و 133 شود.