تیرقد

«لغت نامه دهخدا»

[قَ] (ص مرکب) راست بالا. تیربالا. تیرقامت. سهی قد. قد و اندامی چون تیر راست و بلند. قامت تیروار :
ز شست زلف کمان ابروان و تیرقدان
نمانده بهره و حظ و نصیب و تیر(1) مرا.
سوزنی.
رجوع به تیربالا و تیر و دیگر ترکیبهای آن شود.
(1) - بهره و نصیب. رجوع به تیر شود.