تیرمار

«لغت نامه دهخدا»

(اِ مرکب) نوعی از مار خبیث که مانند تیر از جا جسته نیش زند. (آنندراج). افعی. (زمخشری) (ناظم الاطباء). قسمی از مار است و معروف می باشد. (قاموس کتاب مقدس) :
رقم بیار شود گر جفای یار مرا
بدست خامه زند همچو تیرمار مرا.
تأثیر (از بهار عجم).
|| لکن قصد از اصل کلمهء عبرانی مرغی است که همچو بوم در ویرانه ها مسکن نماید... (قاموس کتاب مقدس). || دندانهای افعی. (ناظم الاطباء).