تیروار

«لغت نامه دهخدا»

(اِ مرکب) تیر پرتاب. مقداری از مسافت که یک تیر را چون بیفکنند پیماید. به مسافت پرتاب تیری. (از یادداشتهای مرحوم دهخدا) :
از آن بیشه برتر یکی تیروار
یکی کوه بینی سیه تر ز قار.فردوسی.
گشته پران از کف او نیزه و زوبین و تیغ
در هوا ده تیروار راست در ده تیروار.
مسعودسعد.
اصلاح زهره آن است که هر دو سر آن ببندند و در آب بجوشانند چندانکه مردی دو تیروار برود یا سه تیروار پس از آن به سایه خشک کنند و نگاهدارند. (ذخیرهء خوارزمشاهی) و آواز او (ملک ماران) از یک تیروار بکشد. (ذخیرهء خوارزمشاهی). || (ص مرکب) تیرمانند. راست چون تیر. همانند تیر در راستی :
کمانم از پی آن تیروار قامت او
وزو مرا همه درد و غم است قسمت و تیر.
سوزنی.
رجوع به تیر و دیگر ترکیبهای آن شود.
تیرور.
(اِخ) دهی از دهستان شهسوار است که در بخش میناب شهرستان بندرعباس واقع است و 100 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8).