تیره فش

«لغت نامه دهخدا»

[رَ / رِ فَ] (ص مرکب) تیره فام :
آب کز خاک تیره فش گردد
هم به تدبیر خاک خوش گردد.نظامی.
رجوع به تیره فام و تیره و دیگر ترکیبهای آن شود.