تیره کار

«لغت نامه دهخدا»

[رَ / رِ] (ص مرکب) کار تیره. کار سخت و مشکل :
به پیش آمد اکنون یکی تیره کار
که آن را نشاید که داریم خوار.فردوسی.
|| بدکار. بدسرشت. سیاهکار :
آینهء خاک تیره کار چه بینی
ز آینهء تیره نور کار نیابی.خاقانی.